Dün akşam Duru’ya yemek yedirmeye çalışıyorum yine. Sofrada turşu var, salata var, yemeğini yemiyor, salatalık, pancar turşusu istiyor eliyle göstererek. Ben de sakin olmaya çalışarak bunlarla yemeğe başlar, sonra asıl yemeğini yer umuduyla veriyorum ağzına istediklerini. Ona da çorba yapmıştık, içine ekmek doğradım. Güç bela 1 kaşık verdim. Sever çorbayı Duru. “Nasıl kızım çok güzel değil… Okumaya devam et Her akşam başka bir şey
Ay: Ekim 2010
Aydiii-eeee
Bu da nesi, diyor insan ilk kez duyunca. Bilmesem ben de öyle derdim. “Aydii-eee” Duru dilinde “Aydede” demek. Yolculukta, orda burda giderken gökyüzünde yıldızları Ay’ı gösterip “aydede” diyorduk. O da aydedeyi kendine göre “aydii-eee” olarak çevirdi. Duru’da 1-2 haftadır, gördüğü objelerin ismini söyleme durumları başladı. Mesela televizyonda araba görünce “aaba” diyor, abi-abla görünce onları işaret… Okumaya devam et Aydiii-eeee
Duru ve Boncuk
Önceki yazılarımda bahsetmiştim. Duru, Selin’in kedisi. Babaanneye gittiğimizde bizimki çıldırıyor Boncuk’a. O da onu seviyor, yatıyor Duru’nun önüne, yeter ki oynasın birileri onunla. Duru ona yumuşacık dokunuyor, o da Duru’ya aynı şekilde. Tırnaklarını çıkarmadan, patileriyle yumuşak yumuşak dokunuyor ona. Araları iyi şimdilik. Duru’nun bir hayvancıkla yakın münasebette olması da iyi aslında, benim gibi korkak yetişmesin.… Okumaya devam et Duru ve Boncuk
Aaaaaççç aaaaççç
Geçenlerde, sanırım 15-20 gün olmuştur. Bir sabah, ona aldığım kıyafetlerin birinden çıkan etiketi almış Duru eline. Minik parmağını üzerine koyup “aaaççç aaççç” diyordu. Bir süre izledim onu, çok tatlıydı, fosurcuk parmağını etiketin üzerine koymuş “aaaçç aaaççç” diyordu kendi kendine. Ben de sarılıp öpmüştüm onu, benim hoşuma gittiğini anlayınca devam ettirmişti şımararak. Sonra bu olay aramızda… Okumaya devam et Aaaaaççç aaaaççç
Duru’nun ilk ve tek arkadaşı: Bulut
Bilmem kaç aydır Duru’yu Bulut’la karşılaştırmak istiyordum, ama bir türlü olamamıştı malesef. Hep bir şeyler girdi araya. En son Mayıs ayında (1 Mayıs’ta), sabah kahvaltısında görüştürmüştük onları. Vay be, ufaklarmış o zaman (yine vay be dedim:) Geçtiğimiz cumartesi günüydü, o gün kafaya koymuştum artık, ne yapıp edip ayarlayacaktım bu buluşmayı:) Biz müsait olduğumuzda saat 7.30’du.… Okumaya devam et Duru’nun ilk ve tek arkadaşı: Bulut