Archive for Ocak, 2010

Beyaz papyon, kepçe kulak

Duru doğduğundan beri hep sağ kulağının üzerine yatmaya meyilli. İlk başlarda onu bir sağ tarafına bir sol tarafına yatırıyordum. Hareketlenmeye başladıktan sonra kendi isteğiyle sağ tarafını seçti. Kulaklar yumuşak tabii. Biraz da kepçeleşmeye meyilli olacak ki iki aydan sonra yavaş yavaş havalanmaya başladılar. Ne yapsak ne etsek derken halası bant yapalım çözümünü getirdi. Tülbentten vs. birkaç denememiz oldu, fakat  o kadar hareketliydi ki hiçbiri kafasında durmuyordu. Resimlerden anlayacağınız üzere kafasında bir nesnenin varlığından da nefret ediyordu.

Alttaki resimde kafasında gördüğünüz garip bant ise benim eserim. Kulakları düzleştirme maksatlı, eski bir tişörtümün alt kısmını keserek oluşturmuştum. Bununla arası daha iyiydi. Bantı taktığımız sürece kulaklar yapışıyordu sonra yine eski formunu alıyordu. Duru şu an 8 aylık neredeyse. Kulakları mı? O da alttaki resimde:)

Yaşasııınnn!

Duru çok neşeli ve eğlenceli bir bebek. Bir o kadar da hareketli. Bu fotoğrafını 14 Ağustos’ta çekmişim. Neye bakıp bu kadar çok sevindiğini unutmuşum ne garip… Zaman o kadar hızlı akıyor ve her şey o kadar çabuk değişiyor ki… 

Pembe prenses

Pembe çocukta en sevmediğim renklerden biri. Özellikle koyu pembeyi hiç sevemiyorum. Kız bebek ve çocuk kıyafetlerinde de maalesef hep bu renk kullanılıyor ve bir süre sonra ister istemez almak zorunda kalıyorsunuz. Bu, bir pijama takımı, teyzesinin aldıklarından. O kadar severek kullandım ve kullanıyorum ki, pembeye olan katı tutumumu yumuşattı. Duru’ya açık uçuk pembenin ne kadar yakıştığını görünce bu rengin en azından bu tonunu sevmeye ve hayatıma biraz biraz dahil etmeye karar verdim.

Fotoğraflar 30 Kasım 2009

Duru’nun Bobo’su ve Civcivi

Duru’cuk birkaç ay geçip de etrafındaki objelerden anlar hale gelince yavaş yavaş onun için hazırladığım oyuncakları vermeye başladım. Bobo bunların arasında Duru’nun en sevdiği oldu. Aslında bana doğum günümde alınmış bir oyuncaktı,  poşetleyip kaldırmıştım bir gün olacak bebeğim için. Minik kızıma kısmetmiş… Bu arada Duru ve Bobo arasındaki 7 farkı bulana sürpriz armağan var:)

Bu da Duru’nun civcivi. Bununla da uzuuun süre oynamıştır. Dişi çıkmaya yakın da kanatlarını ve ayaklarını kemirerek diş kaşıma aracı olarak kullandığı çok fonksiyonlu bir oyuncakçıktır kendisi…

Uyusun da büyüsün…

Bebekler uyurken bir başka güzel oluyor. Ben de Duru’yu uyurken seyretmeye bayılıyorum. O kadar huzurlu ve mutlu ki… Bu ilk aylarda çekilmiş bir resmi. Hatırlıyorum, onu seyrederken hep gözlerim dolardı, o bizim mucizemizdi… İnanamıyor insan, birkaç gün önce yok, şimdi var ve evin bir köşesinde mutlu mutlu uyuyor… Sanki hep varmış, hep hayatımızdaymış gibi…

Arama
Son Yorumlar
Lilypie - Personal pictureLilypie Second Birthday tickers