Archive for the ‘7. ve 8. aylar’ Category

Bir beşik dolusu Duru

Duru 7 aydır bu beşikte yanımızda yatıyordu. İlk doğduğunda beşik gözümüze çok büyük geliyordu. Zaman çabuk geçti, Duru’cuk büyüdü, büyüdü… Ben de geceleri daha rahat uyusun diye Ocak ayının ortalarında onu odasındaki karyolasında yatırmaya başladım. Kollarını iki yana açarak uyuduğundan son zamanlarda beşiğinde sıkılıyor, geceleri daha sık uyanıyordu. Geçen hafta Duru’yu beşiğine yatırıp resmini çektim. Bir de eve ilk geldiği gün beşiğinde çektiğim resmine baktım. Arada gerçekten çok fark var. İlkinde Duru beşikte küçücük kalmış, ikincisindeyse beşik Duru’nun yanında küçük kalmış:)

Beşik şimdilik görevini tamamlamış olmanın huzuruyla odamızda boş duruyor. Onu Emine’nin inşallah yakın bir gelecekte olacak bebeği için saklıyorum. Bakalım Duru’nun süslü beşiği yeni sahibine ne zaman kavuşacak?

Duru kime benziyor?

Bütün bebekler böyle midir bilmiyorum ama Duru doğduğu günden bu yana çok fazla değişti. İlk doğduğunda masmavi gözleriyle babasının bir kopyasıydı. Öyle ki her gören “Aynı babası, hamileyken çok baktın ona herhalde” diyordu. Yalan da değildi tabii, 9 ay 14 gün bilfiil karşımda Serhan vardı. Birçoğumuz da kuzeni Selin’e benzetiyorduk, gerçekten de bazı ifadeleri çok benziyordu.

Resimlere baktığımda hakikaten de babasına benziyormuş diyorum. Bunlar ilk aylardaki resimleri…

Büyüdükçe Duru’nun ifadesi de değişiyor. Her ayı farklı… Gözleri maviden yeşile doğru döndü, sanırım elada karar kılacak. Hal böyle olunca profil Serhan’dan uzaklaşmaya başladı. Alttaki resimde Duru’nun son hallerinden birini görüyorsunuz. Bir ilk resme bakın bir de buna. Adeta başka bir çocuk. Şimdilerde de sanki teyzeye benziyor. Bildiğim tek şeyse bana benzemediği:(



Güzel bir icat: Portatif mama sandalyesi

Bebek 6. ayda katı gıdaya geçince mama sandalyesi ihtiyacı doğuyor. Ebru, daha Duru ortada yokken Güneş’in mama sandalyesini bize vermişti. Biz de jelatinlemiş, zamanı gelince kullanmak üzere kaldırmıştık. Yani, daha Duru yokken mama sandalyesi bizimleydi. Duru yemek yemeye başlayınca mama sandalyesini çıkardık. O da artık evin bir bireyiydi, sandalyesi de böylece yemek masamızın başköşesinde yerini almıştı.

Bu tip mama sandalyeleri biraz büyükçe oluyor, dolayısıyla fazla yer kaplıyor. Bir de Duru’yu oturtunca bir süre sonra sıkılıyordu. Sanırım etrafı çok kapalı geliyordu ona.

Yılbaşında teyzesi ve eniştesi ona portatif mama sandalyesi almışlar. Tepsisinde oyuncakları var. İlk oturttuğumuzda oyuncaklar o kadar ilgisini çekmişti ki hangi biriyle oynayacağını şaşırmıştı. Bu sandalye geldikten sonra büyük olanını kullanmaz olduk. Portatif olanı hem daha az yer kaplıyor hem de istediğimiz yere kolayca götürebiliyoruz. Yaklaşık 1,5 aydır kullanıyoruz, oyuncakları hala ilgisini çekiyor.

Böyle olunca öteki sandalyeyi yine zamanını beklemek üzere Duru’nun odasına kaldırdık.

Sambacı pantolonu ve iki ayak

Bu kadın da ayaklara takmış diyebilirsiniz ama bebek ayağı, dünyadaki en güzel şeylerden biri.

Babaannesi Duru 3 aylıkken bir takım almıştı. O zamanlar için epey büyük olduğundan kaldırmış, zamanının gelmesini bekliyordum. Geçenlerde baktım ki giydirmenin tam da zamanı. Samba dansçılarının pantolonları gibi… Fırfırlı paçaların altından gözüken iki beyaz ayağa dayanamadım ve bu kareler çıktı ortaya…

Fotoğraflar 7 Şubat 2010 tarihinde çekildi.

Pazartesi banyosu sonrasından birkaç kare

Fotoğraflar 8 Şubat 2010 tarihinde çekildi.

Arama
Son Yorumlar
Lilypie - Personal pictureLilypie Second Birthday tickers