Archive for the ‘14. ay’ Category

Canım kızım 14 aylık…

Duru, dün itibariyle tam 14. ayını doldurdu. Pazartesi günü onunla birlikteydim tüm gün. 1 gün izin aldım işten. Çok güzel geçti. Onunla başbaşa zaman geçirmeyi özlemişim. Büyüyüp laf anladıkça daha da keyifli oluyor. Çok güzel oynadık birlikte. Neredeyse 1′er saat durmadan oynadık oyuncaklarıyla. Çok ama çok keyifliydi.

Şimdilerde “diş” diyor. Diş anlamında mı bilmiyorum. Mutfak aygazına taktı, düğmelerini ellemeye çalışıyor gözüme baka baka. Cıs falan diyorum, kızıyorum ama her defasında tekrar deniyor şansını. Ben de dikkatini dağıtıp onu başka yere çekiyorum. Bir de müzik duyunca hemen oynamaya başlıyor, gece 11 olsun isterse, hiç affetmiyor. Ne de olsa kanında Trakyalılık var, kapı gıcırtısı hesabı. Ama bir el döndürüşü var, yemin ederim usta Flamenkoculara taş çıkarır, hayranlıkla izliyorum.

Yemesi biraz problemli, sıcaklardan. Her tarafı isilik oldu, 2 kez banyo yaptırdım. Tuzlu suyla yıkadım onu, sonra da mısır nişastası sürdüm isiliklerine. Biraz iyi geldi. Banyodan sonra çok güzel görünüyordu, birkaç poz çektim, o da bana poz verdi bayıla bayıla:)

Artık iyice belirgin bir şekilde anne diyor. Çok düştü yine bu ara bana, çok güzel bir duygu bu. Onun bir anne demesine dünyaları değişmem, çok özel bir duygu bu, benzeri yok kesinlikle…

Pazartesi akşamı annemi almaya gittik. Ablamlar da gelmiş, onların evlilik yıldönümleriydi. 18 sene bitmiş, dile kolay. Nice uzuun senelere inşallah.

Babam yine camda bekliyordu bizi. Duru herkesten önce Emir’e gitti ama, çok özlemişti abisini.

Yemekten sonra, pasta niyetine dondurmalarımızı yedik. Duru iki dolanıyor, sonra anne diyerek bana geliyor. Pazartesiyi birlikte geçirmemiz de iyice bana düşürdü Duru’yu. Keşke hep birlikte olabilsek:(

Babam Duru’nun eline domates verdi. O da ısırıp ısırıp yere attı. Domatesi çok seviyor, öyle kırmızı kocaman top gibi görünce elinden bırakmadı bir süre. Bundan dolayı onu gecenin “Domates Güzeli” ilan ettik:)

Sonra dedesi onu havalara kaldırdı:) Emir’i de öyle yapardı, şimdi de Duru’yu aynı şekilde kaldırdı havaya. Ben de bu geleneksel anın fotoğrafını çektim derhal.

İşte böyle. 1 ay daha bitti, her ay fark ediyor, çok şey değişiyor. Duru şu anda her istediğini anlatabiliyor, konuşamasa da her şeyi anlıyoruz, o da bizi anlıyor. Bıcır bıcır konuşacağı günleri merakla bekliyorum.

Duru’cuğun günübirlik Kerpe macerası

Duru’ya annem bakıyor. Bu sıcakta hiç kolay iş değil. Bütün gün evdeler bu sıcakta. Bazen parka çıkıyorlar akşam üstü ama annemin gücü olursa tabii.

Neyse, amacımız Ramazan gelmeden annemi birazcık ferahlatmaktı. Bu sene hiçbir yere götüremedik. Ablamlar da götüremediler. O nedenle bari hafta sonu azıcık elektriğini atsın istedik. Cumartesi günü ablamlarla bir yerlere kaçmaya karar verdik.

İnternetten araştırdım biraz. Duru olduğundan tamamen açık bir plaj istemedik. Gölgesi, şemsiyesi olan, gereğinde dinlenebileceğimiz bir yer olsun istedik. Hatta 1 gece kalabilsek fena olmayacaktı, ama Ramazan’dan önceki hafta sonu olduğundan her yer doluydu, öyle bir şansımız yoktu dolayısıyla.

Biz de günübirlik bir yer olsun dedik. Şile ve Kerpe alternatiflerinden Serhan Kerpe’yi seçti. Ben kararsız bir tipim, onun böyle durumlarda olaya el koymasını seviyorum, genelde verdiği kararlar da isabetli oluyor, nitekim bu gezide de öyle oldu.

Kerpe’de Otel Kerpe’ye gittik. Daha önceden araştırmıştım, günübirlik kullanabiliyorduk otelin plajını. Hem daha sakin olacak hem de şezlong şemsiye falan kullanabilecektik. İyi ki de oraya gitmişiz.

Otel tepede kalıyor. Denize merdivenle iniyorsun. Küçücük bir kum sahili var. Anca 20 kişi falan alır, o kadar sakin, denizi o kadar güzel ki… Havuz gibi, kum, sıcacık. Bir kısmı taşlik ama geri kalanı berrak bir deniz, sanki Karadeniz değil. Duru bayıldı denize. Çocuk neredeyse yüzecekti, Belek’te kucağımıza yapışıyordu denize girerken. Burda çok rahattı.

Önce biz gittik. Ablamlar sonradan geldiler, onlar da bayıldılar denize.

Öğle güneşinde yukarı çıktık, otelin verandasında oturduk. Güzeldi orası da. Duru’ya biraz yemek yedirmeye çalıştım. Sıcaklardan pek iştahı da kalmadı yavrumun.

Sonra tekrar deniz… Herkes yorulmuş olacak ki akşam üstü uyudular bir güzel, Duru da dahil. Ben rahatsız tipleme uyuyamadım tabii, azıcık uzandım şezlonga, o bile iyi geldi.

Duru çok güzel oynadı. Babasıyla aşk yaşadı yine. Deniz temiz olduğundan rahatça soktuk, tuzlu su isiliklerine de iyi geldi biraz.


Günün sonunda herkes memnundu.

Topu topu 1 gün uzaklaştık İstanbul’dan, ama o bile iyi geldi. Hava çok sıcak da değildi, deniz kum güzeldi, Duru da çok eğlendi. Annem de memnun kaldı bu hizmetten:) Daha ne olsun…

Temmuz ayı, iki Aslan, 2 doğum günü


Doğum günlerinden ilki yeğenim Emir’in, diğeri de Sema Abla’nınkiydi.

Emir’in doğum günü 30 Temmuz’du. Ablam ve eniştem geldiler bize. Emir bizdeydi zaten. Bizimki çok düşkün Emir’e. Dün akşam Emir giderken arkasından bakıp ağladı bile. Neyse, onunki perşembe gününe denk geliyordu. 13 yaşına bastı bizimki. Daha dün gibi, ablam annemlere Emir’i getirip bırakırdı ayıcıklı tulumuyla, onun gelişini camda beklerdik. Geldiğinde de başına toplanır hepimiz ayrı mıncıklardık. Şimdi koca adam oldu, Allah ömrünü güzel ve uzun etsin. Şimdi aynısını Duru’da yaşıyoruz. Camda bekliyor babam Duru’yu, sabırsızlanıyor bir an önce kucağına almak için…

Halamız Sema Abla’nın doğum günü de aslında 31 Temmuz’du ve cumaya geliyordu. O nedenle biz de doğum gününü pazar günü kutlamaya karar verdik.

Cumartesi günü Duru’nun doktor kontrolü vardı. Gelişimi iyi maşallah, boy kilo yerinde. Kızamık-kızamıkçık-kabakulak aşısı oldu. Ertesi gün Kumburgaz’a gideceğimiz için endişeliydim, ateşi çıkar mı vs. diye, bir şey olmadı şükür.

Neyse, pazar günü kalktık. Ben anca toparlandım, Duru’nun kahvaltısıydı, eşyalarıydı, bizim eşyalar, Duru’nun yemeği vs. derken çıkmamız saat 2′yi buldu. Önce uğrayıp Selçuk Abileri aldık. Önde Selçuk Abi, arkada Duru, ben, Sevim Abla ve Işık samimi ve eğlenceli bir yolculuk yaparak Kumburgaz’a vardık:)

Biraz dinlendik falan derken saat 4 gibi aşağıya, kuma indik. Bizimki pek memnun oldu tabii deniz ve kumu görünce. Oturdu, kumda oynadı bir güzel. Amcaya ne pozlar ne pozlar… Orada çocuğun birinin kovası, küreğiyle, amcasıyla güzel güzel oynadılar. Bizimki yine kum yedi. Yapma diyorum, inadına gözümün içine baka baka elini ağzına götürüyor. Her yeri kum oldu tabii, sonra Serhan’la yukarı çıkarıp yıkadık. Zorlu bir maratondu:)

Güzel bir akşam yemeğinden sonra pastamızı kestik. Halamızın doğum gününü kutladık. Ben Duru’yla haşır neşir olduğumdan bu sırada fotoğraf çekemedim tabii.

Temmuz ayındaki doğum günlerimizi de kutlamış olduk. Sırada Işık’ın doğum günü var, 11 Ağustos’ta…

nn-nne

Duru artık “anne” diyor. Mutfakta iş yapıyorum bir bakıyorum pıtır pıtır ayak sesleri, sırıtarak biri bana doğru yaklaşıyor, “nnn-ne” diyor. Bacaklarıma sarılıyor. Salonda yemek yiyorum, bir bakıyorum benimki emekleyerek bana doğru yaklaşıp “nnn-ne” diyor. Ay, burnumun direği sızladı, akşam olsa da koşa koşa gidip yavruma sarılsam…

Yürümeyle birlikte keşfedilenler

Duru’cuk yürümeye başladı başlayalı her gün değişik bir şeyle karşılaşıyoruz. Mesela 2-3 gün öncesine kadar ancak bir yere tutunarak ayağa kalkabilen Duru’cuk artık direkt ayağa kalkabiliyor. O da şöyle oldu:

Bir süredir oturur pozisyondan ellerini yere koyarak poposunu havaya dikerek kalkmaya çabalıyordu. O öyle yapınca ben de “Hadi kızım kalkabilirsin” diyerek ona poposundan azıcık destek verip kaldırıyordum ayağa. Bu durum pek hoşuna gidiyordu, gözlerinde büyük bir şeyi başarmış olmasının pırıltısını görüyorduk. Sanırım ya cuma ya da cumartesi akşamıydı. Yine böyle denemeler yaparken bir baktım ki hoop kendi ayağa kalkıverdi. Bu duruma bayıldı tabii. Sonra bunu oyuna dönüştürdük, “Deve Cüce” oynadık. O ayağa kalktıkça biz onu alkışladık, o da kendini alkışladı tabii. Güle eğlene pratik yapmış olduk böylece.

Duru çok temkinli yürüyor. Minik adımlarla, pıt pıt yürüyüveriyor. Şimdilerde salonun dışına çıkmaya başladı yavaş yavaş. Tutuna tutuna mutfağa doğru gidiyor. Biz de peşinden tabii, mutfak tehlikeli çocuk için.

Şu günleri kazasız belasız geçirmek dileğiyle…

Arama
Son Yorumlar
Lilypie - Personal pictureLilypie Second Birthday tickers