Archive for the ‘Kutlama’ Category

Ali Deniz 3 yaşında

Minik ama kocaman bir adam o… Aklı fikri hinlikte bir zeka küpü. Maşallah, Yaradan nazarlardan saklasın.

Pazar günü doğum günündeydik. Her şey çok güzeldi. Duru da heyecanlıydı doğum gününe gideceği için. Emine’nin yeğeni Defne’yle çok iyi anlaştılar. Bütün çocuklar birbirine kaynaştı. Bir ara o kadar kaynaştılar ki Duru, Ali Deniz’den gözüne yediği Osmanlı tokadını birkaç gün boyunca unutmadı:) Oluyor böyle şeyler…

Yedik, içtik, kutladık, geldik.

Ali Deniz, kendi bebemin dışında ilk ve sanırım tek bebekti doğum anına şahit olduğum… Fotoğraflarını çekmiştim, minicikti… Şimdi 3 yaşında yakışıklı, akıllı bir adam oldu. Yaradan ömrünü uzun, bahtını açık etsin…

 

4 yıl

duruneleryapiyor.com 4. senesini tamamladı. Her ne kadar siteye uzun süredir yazı girmesem de kendim word dosyasına yazıyordum. Bunların her biri hatıra niteliğinde. Önemli. İleride okuyunca neler hissedecek kimbilir Duru…

Şimdi birazcık siteye tekrar yazma hevesim geldi. Kadriye Öğretmen’le konuşmam da etkili oldu, teşekkür ediyorum buradan kendisine.

Bakalım daha ne kadar gider bilemem ama öyle böyle 4 yıldır yazıyorum. İyi, kötü, mutlu, ağlamaklı, komik, şaşırtıcı, duygulu bir sürü şey var burada. Hepsi kızım için…

Serhan’ın doğum gününde bir arada…

8 Şubat 2014, Cumartesi

Epeydir toplanmamıştık maaile. Serhan’ın doğum günü vesilesiyle bir araya geldik, bizim evde buluştuk.

Ablam yurtdışında olduğu için gelemedi. Selin’le de geçen hafta kutlamıştık…

Sabahtan başladım hazırlıklara. Önce zeytinyağlılar.

Duru saat 2 gibi babasıyla piyano dersine gitti. Ben de tam gaz hazırlıklara devam ettim. Annem diş sorunu nedeniyle diş hekimi arkadaşıma gitmişti. O da gelince çalışmalar hız kazandı.

Serhan anneleri alıp gelecekti. Duru ile dersten sonra oraya gittiler. Ben de yapacaklarımı bitirmiş gibiydim. Saat 7 gibi geldiler.

Duru geldiğinde biraz kapris yaptı bana. Arada böyle canıma okumalar oluyor:) Piyano dersi çok güzel geçmiş. Keşke sen de gelebilseydin deyip boynuma sarılıp ağlamaya başlamasın mı… Neyse, haftaya gelirim falan dedim. Biraz da yorulmuş anlaşılan, vidaları gevşemişti Duru’nun…

Sohbet, muhabbet, yemek… Hediye faslı derken çabuk geçti zaman. Aileyi uzun bir aradan sonra yine bir arada görmek güzeldi. Gecenin sonunda yorgun fakat mutlu bir kadındım:)

İyi ki doğdun Serhanım, doğdun da hem güzel bir yuvamız hem de muhteşem bir kızımız oldu…

 

 

4 de bitti!

Duru’nun 4. yaş doğum günün kutladık. 8 Haziran Cumartesi evde, 10 Haziran Pazartesi asıl gününde ise okulda idik.

Her ikisinden de bir şey anladım dersem yalan olur. Çünkü Duru aşırı derecede peşimdeydi yine. Hep bu moddaydı, suratı asıktı:(

Dolayısıyla gelen kimseyle ilgilenemedim doğru dürüst. Umarım her şey yolunda gitmiştir.

Bu yılki temamız My Little Pony idi, çünkü kızım bir at, daha doğrusu Prenses Celestia:) Bir atta bulunan her türlü donanım ve bilgiye sahip Duru için başka tema düşünemezdim. Bunun için ablamla birlikte tütü ve 2 tişört hazırladık. Tişörtün birine keçeden Rainbow Dash karakteri yaptım. Diğer süslemeler ablamdandı ve harika oldu. Ellerine sağlık diyorum tekrar tekrar…

Duru kalabalıktan tedirgin oldu. Cumartesi tüm gün hazırlık yaptık, hatta cumadan başladı bizim telaşımız. Gelenler için yine çerçeve hazırladım. Klasik, her senekinden. Zaten aile büyüklerimiz fotoğraf istiyordu, bu vesileyle vermiş olduk. Gelenler sağ olsunlar bir sürü hediye getirmişler. Ablam, annem çok yardım etti, hem hazırlık aşamasında hem de başka şeylerde. Herkese tek tek teşekkür ediyorum.

Gündüz uyumadığı için de ayrıca huysuz olan kızım, gecenin sonunda koltukta, elinde halasının hediyesi olan karaokeyle sızıverdi.

Pazartesi sabah Duru’yu okula bırakırken elbisesini de verdim. Ağlamaklı gitti, hiç keyfi yoktu. Pastasını geçen hafta Titiz’e sipariş etmiştim, minik pizzalardan da istedim. Duru’nun arkadaşları için ufak hediyeler aldım. Kızlara Duru’nun tütü tülünden tokalar hazırladım. Keyifliydi gerçekten.

Saat ikibuçuğa doğru okulda olduk. Bizi masada karşıladılar.

Duru Hanım sevgili arkadaşı Buğra’sını hemen yanı başına almış, bir uçta Sura diğer uçta da Zeynep Ada oturuyordu. Buğra’dan başkasını görmüyordu gözü, haliyle bize bol bol gülecek malzeme çıktı:)

Biraz fotoğraf çektik.Tacını da öğretmeni hazırlamış, dikkatinizi çekerim mor:) Bir de tüm arkadaşlarının el izlerinin olduğu büyük bir kart hazırlamışlar birlikte… Saklıyorum…

Sonra pastayı kestik. Pastanın tadı ve görüntüsü gerçekten muhteşemdi, Titiz’in ellerine sağlık.

Pastalar yendikten sonra sıra oyun faslına geldi. Biraz dans edip zıpladılar.

Burda da Deve-Cüce oynuyorlar.

Duru Buğra’yla dans etti hep, Güneş de geldi ama onu istemedi. Yapıştılar adeta, bakınız şunlara ne kadar da mutlular:)

Tuba öğretmen bugün abarttığını, normalde bu kadar olmadığını söyledi. Birkaç oyun oynadılar. Bütün oyunlarda günün birincisiydi Duru:) Gerçekten hile yoktu, çok dikkatli ve becerikli bir çocuk…

Sonra hediyelerimizi verdik çocuklara. Kızlar toka ve yüzüklerine bayıldı. Gerçekten çok güzel oldular. Erkekler de küçük oyuncaklarını çok sevdiler. Duru bu aşamadan sonra error verdi, öksürmeye başladı ve yorulduğunu söyledi. Çaresiz gitme zamanı da gelmişti. Öğretmenleri üstlerini değiştirirken biz de aşağıda bekledik Duru’yu. Baktım ağlayarak hızlı hızlı iniyor merdivenden. Gittiğimizi zannetmiş.

Teşekkür edip ayrıldık oradan. Dediğim gibi hiçbir şey anlamadım doğum gününden…

Eve gitmeden biraz bizim oralardaki parkta mola verdik. Fotoğraf çektim tabii…

Eve gidince biraz dinlendi de kendine geldi. Sonra Serhan’ın arkadaşı Aykut aradı, Çengelköy’de buluştuk. Duru’nun mısır krizi tutunca aldık, bir de balon istedi, Hello Kitty’li:)

Böyle işte, bir doğum günü daha bitti.

Yaradan uzun ve sağlıklı bir ömür versin yavruma, huzurlu ve sevgi dolu…

 

7 yıl…

Kaldığım yerden devam ediyorum. Bu yazıdakiler 19-21 Mayıs 2013 arasında yaşandı.

21 Mayıs 2006, Cumartesi günüydü. Hava yine çok sıcaktı, bizse çok heyecanlı. Evlendiğimiz gün çok güzeldi, çok da eğlenceli…

7 yılda çok yol aldık birlikte, en güzeli dünyalar tatlısı bir kızımız oldu, bundan daha büyük bir mutluluk olamaz…

Bu yıl 2 gün kaçtık, kutlamayı İstanbul dışında yaptık. Çok güzel geçti, dinlendik, gezdik, havuza girdik, doğayı içimize çektik…

Duru da çok memnun kaldı. Öyle heyecanlanmış ki evlilik yıldönümümüz diye, öğretmeniyle paylaşmış. Öğretmeni de sağ olsun bir kart yapmış Duru’yla birlikte, akşam gelince verdi, sürprizim var diyerek:)

Geziye gideceğimizi son güne kadar söylemedim, bu sefer okulda da anlatıyor, ayıp oluyor yahu… Pazar günü yola çıkmadan söyledim.

1 gün diye gittik, 2 gün kaldık. Sevdim ben bu sürpriz uzatmayı:) Zaten 1 gün de yetmezmiş.

Dönüşte internette çok iyi şeyler yazılan, çok eğlenceli denen Harikalar Sahili’ne uğradık fakat pek ilgimizi çekmedi. Çok hevesliydim aslında, özellikle dinozor oyuncaklar var diye fakat ne bizim ne de Duru’nun pek hoşuna gitmedi. Böylece orayı da görmüş olduk.

Farklı bir kutlamaydı, hepimiz çok sevdik…

Nice yıllarımız olsun, sağlıkla, mutlulukla…

Arama
Son Yorumlar
Lilypie - Personal pictureLilypie Second Birthday tickers