O kadar kar, fırtına, soğuktan sonra sıcacık hava çok iyi geldi herkese. Tek derdimiz Serhan’ın hastalığı ve Göztepe Parkı’na ulaşmamızı engelleyen yoğun trafikti. Duru istemese yarı yoldan geri dönecektik. Epey trafikte kaldıktan sonra ulaştık nihayet. Orayı seviyorum. Çok farklı alanlar var. Herkese, her isteğe göre… Önce bir şeyler yedik. Duru parka hemen gitmek istedi, zar… Okumaya devam et Bahardan kalma bir hafta sonu…
Ay: Şubat 2012
Hobimiz “kesmek” ve bateri çalmak:)
Duru epeydir bir şeyleri kesmeye bayılıyor. Tabii normal bıçak vermiyoruz eline. Plastik, oyuncak bıçaklar ve makaslarla bu hobisini gerçekleştiriyordu. Unnado’da Kukuxumusu’nun çocuklar için çatal+kaşık+bıçak setini görünce aldım hemen, bir de tabak… Çok severek beğenerek aldım, Duru da beğendi. Geçenlerde yemekte tabaktakiler vardı. Hemen bıçağını da koydum yanına. Baktım bizim gibi kesmeye çalışıyor, sanki restoranda hanımefendi:)… Okumaya devam et Hobimiz “kesmek” ve bateri çalmak:)
Kurabiye vesaire…
Geçen haftaki yazılarımdan birinde yeğenim Emir ve Duru’yu eğlendirme çalışmalarım arasında “kurabiye imalatı” olduğunu yazmıştım. Biraz da fotoğraflar anlatsın…
Kar altında mahsur kalmak
Bir kar yağdı ki sormayın. Sevdim bu durumu, beyazlık da çok güzeldi. Karın ilk günü evde “mahsur kaldık” ailece. Eniştem Emir’i bize getirdi zar zor ve o da bir daha çıkamadı. Böyle olunca Duru’ya gün doğdu. Anne, baba, İso, Emir, anneanne, herkes evde olunca ondan iyisi yoktu. Güzel ve keyifli bir gündü. Dışarı çıkmak için… Okumaya devam et Kar altında mahsur kalmak
Mutlu musun?
Ben kızdığımda Duru’nun en çok sorduğu soru bu bugünlerde: “Anne mutlu musun?” Ne cevap verilir? Tabii ki “Mutluyum yavrum” gibi cevaplar… Sanırım benim hâlâ kızgın olup olmadığımı buradan anlıyor sıpa… Zaten kızgınlık falan kalmıyor bende de. Bu aralar babayla arası nahoş. Yanına gelince istemiyor arada. Serhan da üzülüyor doğal olarak. Geçen akşam yine “uyuma-ma” çalışmalarımızdan… Okumaya devam et Mutlu musun?